کسی که مثل هیچکس نیست
| درد و دل |
دلـم دنيِــاي فريِــادي فسـردســـت كه روحش را سـكوت مرگ خورده سـت منال اي دل اگــــــر مردســـت دنيـا در اين دنيــا چه دنيــا هاست كه مردسـت... |
| دوستان |
| موضوعات |
| آمار وب |
| افراد آنلاين: تعداد بازديدها: RSS |
| لوگو دوستان |
| كدهاي جاوا |
|
|
| ادامه ی همان حرف آشنا |
|
فقط دو نفر بودند تمام شب پیش یکیشان گیسوان آن دیگری را می بافت ، همه ی حرفشان از هوای چیزی شبیه فردا بود یعنی همین امروز عجیب ما که در میان ما نیستند
فقط دو نفر بودند یکیشان تمام شب از چیزش سخن می گفت ، اما آن دیگری می دانست جای پای ستارگان را نه باران بی واهمه خواهد شست ، نه رگبار آن همه رویا در باد بی سوال . فقط دو نفر بودند دو خاطره در خواب آخر خرداد یا دو آینه بر دریچه ی دریا ، نه من بی خبر بودم و نه او که بوی بوسه و باران و گریه های «ر ی را » می داد . فردا که از جنوب مایل به مشرق آسمان بگذریم ، کودکی از حوالی یک دبستان دور دو کپه ی خاک، دو آینه بر دریچه ی دریا دو خاطره در خواب آخر خرداد را نشا نمان خواهد داد... آن وقت تازه تو به یاد خواهی آورد: _ فقط دو نفر بودند ! سید علی صالحی
|
|
[+]
نوشته شده توسط گلاویژ در 14:6 |
| |
| مطالب پیشین |
< <