شعری که لفظ نیست ، هوس نیست ، ناله نیست 

شعری که آتش است

شعری که می گدازد و می سوزد مدام

شعری که کینه است و خروش است و انتقام

شعری که آشنا ننماید به هیچ گوش

 شعری که بستگی نپزیرد به هیچ نام

شعریست در دلم

شعری که دوست دارم و نتوانمش سرود

می خواهمش سرود و نمی خواهمش سرود

شعری که چون سکوت ، فرو مانده بر لبی

شعری که شوق زندگی و بیم مردن است

شعری که نعره است و نهیب است و شیون است

شعری که چون غرور ، بلند است و سرکش است

شعری که آتش است

شعریست در دلم

شعری که دوست دارم و نتوانمش سرود

شعری از آنچه  هست ...

شعری از آنچه بود ...

[+] نوشته شده توسط گلاویژ در 23:52 | |