سلام

 دلم ميخواد امروز كمي باهاتون درد دل كنم اخه خيلي دلم گرفته

دلم خيلي زياد براي دوستام تنگ شده دانشگاه كه تموم شد هر كدوم رفتن شهر خودشون  واي كه چقد سخت بود خدا حافظي چقد وجي گريه كرد و من كه بقض كرده بودم اما نمي خواستم اون گريه كنه بهش مي خنديدم زوركي تا اونم بخنده شب بود خونواده الي اومده بودن دنبالش و قرار شده بود چون وجي هم مي خواست  وسايلش و ببره با اونا بره چون ماشين باباي الي از اين تويتا هاي باري بود .هر دو با هم رفتن خيلي برام سخت بود موقع رفتن دفتري رو كه از چند وقت پيش شعرايي رو كه دوست داشتم توش نوشته بودم تا موقع خداحافظي به وجي بدم بهش دادم اما بهش گفتم تا نرسيدي خونه بازش نكن واي كه چقد بدش گريه كردم يادمه تا چند روز كارم همين بود بهم دیگه زنگ مي زديم و هردو گريه مي كرديم.

الي هم همين طور همش مي ناليد كه اي كاش دانشگاه تموم نمي شد مي گفت خسته شدم  اينجا منظورش شهرشون بود مي گفت :نميشه زياد بيرون رفت همه مي گن اين چرا انقد بيرون مياد تو چشم  مي افتي اخه تو رو خدا يكي بگه سهم ما از اين زندگي چيه اين دو روز عمر همش بايد به سليقه مردم زندگي كنيم حتي وقتي دلمون مي گيره نمي تونيم بريم بيرون همش بايد به فكر اين باشيم كه نكنه كسي راجع بمون بد فكر كنه يا بد بگه به خدا من و دوستام همه با حجاب هستيم اما باز  خودتون كه مي دونين ديگه نيازي به توضيح من نيست .

گاهي خيلي خسته مي شم  احساس خفگي مي كنم احساس مي كنم كه توي يه قفسم كي ميشه ماهم بتونيم يه خورد ازادي داشته باشيم اشتباه نكنيد منظورم از ازادي بي بند و باري نيست اصلا .

اخ كه چه خوب بود تو محوطه دانشگاه با وجي رو نيمكت رو به افتاب مي نشستيم و سرمونو بالا مي گرفتيم و به افتاب نگا مي كرديم بعد من بهش مي گفت قربون چشاي افتابيت برم روش و بر می گردوند نگام میکرد هردو میزدیم زیرخنده .دلم خيلي براش تنگ شده ديروز زنگ زده بود مي گفت بيا خونمون گفتم رمضانه عزيزم  از اين گذشته ما دختريم و اينجا ايران  هر وقت بخوايم كه نمي تونيم هر جا دوست داريم بريم حتي اگه براي ديدن يه دوست باشه . يه روز كه خيلي دلم گرفته بود بهش تلفن كردم بعداز احوال پرسي گفت چته صدات گرفته تا اينو گفت  بغضم تركيد زدم زير گريه گفتم دلم گرفته دوست دارم اينجا بودي با هم مي رفتيم بيرون مي رفتم امام زاد ه كنار ضريح مي نشستيم مثل اون روز  و هر چقد مي خواستم گريه مي كردم تا سبك شم گفت بيا اينجا بيا خونمون با اتوبوس بيا گفتم عزيزم باز يادت رفت كه ما پسر نيستيم من مي گفتم و اون گريه مي كرد اون مي گفت و من گريه مي كردم خدايا خسته شدم از اين دنياي بسته  دلم  تركيد  هيچ اميدي نيست براي تغيير اين وضعيت ...

تازه مثلا من خونوادم خوبن و بهم سخت نمي گيرن من مشكل خونواده ندارم مشكل من  جامعه ماست كه انقد به همه چي بد نگاه مي كنه .

خونواده رو راضي كردم بعد از رمضان اجازه بدن برم يه سر بهش بزنم اما بازم يه مشكلاتي هست .

[+] نوشته شده توسط گلاویژ در 13:31 | |

[+] نوشته شده توسط گلاویژ در 21:12 | |

[+] نوشته شده توسط گلاویژ در 20:50 | |

بیم ان دارم که تو خودت را از من بگیری

بیم ان دارم که شب در تو طوفان کند

خورشید مهر تورا پنهان کند

درختی که در تو کاشتم را بر اندازد

و برگهای طلایی دوستی را بر خاک اندازد

تو خود را از من مگیر

تو در من زاده شدی و با تو صبح زاده شد

تو در من پدید امدی و با تو امید پدید امد

تو به من لبخند زدی و جهان به من لبخند زد

تو برگهای بهاری را در من رویاندی

تو نسیمی

تو افتاب مهربان را در من رویاندی

تو سپیدی

رنگین کمان لبخند تو از ازل تا ابد گشده است

صبح از لبان تو سر می زند

و خورشید از نگاه تو

تو در میان من و تقدیر دیریچه ای :

دریچه ای به روشنی افتاب و گشادگی اسمان

و تو خودت را از من مگیر

من در تو زاده شدم

بگذار در تو و با تو بمیرم

[+] نوشته شده توسط گلاویژ در 15:23 | |

موسیقی دلتنگی را!

من تنهایم و آنقدر در دل غصه دارم که کمرنگ شده ام.

سکوت کن...چند لحظه سکوت کن!

صدای دلتنگی هایم را شنیدی؟؟؟

[+] نوشته شده توسط گلاویژ در 17:53 | |

[+] نوشته شده توسط گلاویژ در 14:37 | |

[+] نوشته شده توسط گلاویژ در 12:37 | |

خاطراتی ز بگذشته ای دور

یاد عشقی که با حسرت و درد

رفت و خاموش شد در دل گور

روی ویرانه های امیدم

دست افسونگری شمعی افروخت

مرده یی افسونگری شمعی افروخت

مرده یی چشم  من دوخت

ناله کردم که ای وای این اوست

در دلم از نگاهش هراسی

خنده ای بر لبانش گذر کرد

که ای هوسران  مرا می شناسی

قلبم از فرط اندوه لرزید

وای بر من که من کشتم  او را

وه که با او چه بیگانه بودم  

[+] نوشته شده توسط گلاویژ در 12:5 | |